Ես մեծացել եմ ոչ քրիստոնյա ընտանիքում, ապաշխարել եմ մանկական ճամբարում, երբ տասը տարեկան էի: Այնտեղ` ճամբարում, ես առաջին անգամ լսեցի Քրիստոսի մասին:

Լսելով Ավետարանը՝ ես միանգամից գիտակցեցի, որ ինձ Քրիստոս է պետք: Եվ իմ մեջ ցանկություն առաջացավ մոտիկից ծանոթանալու Նրա հետ: Մեկ շաբաթը  բավական եղավ, որ ես դադարեմ ընդդիմանալ Աստծուն և հրավիրեմ Նրան իմ կյանք:

Այդ ամառային ճամբարում և հետագայում իմ շուրջը հաճախ էին լինում հավատացյալ մարդիկ, որոնց շնորհիվ ես ինձ զգում էի մի մեծ ընտանիքի՝ Քրիստոսի մարմնի անդամ: Սակայն մեր տանը լիովին այլ մթնոլորտ էր տիրում, որովհետև ծնողներս Քրիստոսին չէին հավատում:

Իմ ապաշխարությունից ու Քրիստոսին հետևելու որոշումից անցան տարիներ, իսկ ես դեռ շարունակում էի լինել միակ հավատացյալը մեր ընտանիքում:

Այդ կարգավիճակն ինձ ստիպում էր կասկածել, արտասվել, վախենալ, անհանգստանալ ու տառապել: Ահավոր ճնշվում էի այն մտքից, որ մեր տանը միայն ես եմ կիրակի առավոտյան գնում եկեղեցի և Աստվածաշունչ կարդում: Միայնության զգացում ունեի:

Սակայն Աստված օգտագործում էր իմ իրավիճակը՝ դարձնելու ինձ այնպիսին, ինչպիսին կամ այսօր:

Հնարավոր է ձեր ընտանիքում ամեն բան այլ է: Բայց մեզնից յուրաքանչյուրն ուշ թե շուտ մի օր կհայտնվի այնպիսի միջավայրում, ուր Հիսուս Քրիստոսի միակ հետևորդը կլինի` աշխատավայրում, դպրոցում, ընտանիքում, ընկերների շրջապատում և այլն:

Նման իրավիճակներում արժե հիշել մեր հեռանկարների մասին և հաշվի առնել 3 բան.

1. Պետք չէ հուսալ, որ ձեր շուրջը կլինեն միայն քրիստոնյաներ:

Աստված մեզ դնում է ամենատարբեր իրավիճակներում: Մեր խնդիրն է օգտագործել այդ իրավիճակներն Աստծո ծրագրերն իրագործելու համար: Երբ անհավատ մարդկանց մեջ եք հայտնվում, նախ խնդրեք Աստծուն՝ ցույց տալ, թե ինչպես նրանց հետ ճիշտ փոխհարաբերություններ կառուցեք: Եվ պատրաստ եղեք, որ Աստված հենց ձեզ կօգտագործի՝ Իր ճշմարտությունը հայտնելու համար:

2. Դուք Աստծո ընտանիքի մի մասն եք:

Երբ դուք միակ քրիստոնյան եք աշխարհիկ միջավայրում, հնարավոր է երբեմն մենակության զգացում ունենաք: Նման պահերին շատ կարևոր է հիշել՝ ցանկացած դեպքում դուք Աստծո ընտանիքի մի մասն եք, անդամը և Քրիստոսի ժառանգակիցը: Յուրաքանչյուր հավատացյալ ձեզ համար եղբայր կամ քույր է, և այդ ազգակցության միջոցով դուք ստացել եք Աստծո ընտանիքի անկոտրում միաբանությունը:

Դա ընտանիք է, որտեղ դուք պետք է սովորեք, ուղղվեք և սիրեք իրար: Դա ընտանիք է, որին դուք կարող եք ապավինել և նվիրել ձեզ, որովհետև այդպիսով նվիրվում եք հավիտենականին:

Իրականում Աստծո ընտանիքի մի մասը լինելը հիմքն է մնացած բոլոր փոխհարաբերությունների, աշխարհում ունեցած մեր փոխհարաբերություններինը նույնպես:

3. Սրտերը Աստված է փոխում, ոչ թե դուք:

Հռոմեացիների 8.37-ում ասվում է. «Ամեն բան հաղթում ենք նրա միջոցով, ով մեզ սիրեց»: Ինչ իրավիճակներ էլ լինեն ձեր ընտանիքում, Աստված արդեն հաղթանակ ունի ամեն փոխհարաբերություններում և կյանքի բոլոր  հարցերում: Նա է «զորագլուխը և կատարողը» (Եբրայեցիների 12.2), ոչ թե դուք:

Տարիներ շարունակ, ես ինքս փորձում էի Աստված լինել: Ես բարկանում էի, երբ ծնողներս չէին ընդունում Քրիստոսին: Սակայն ամեն անգամ Աստված ինձ հիշեցնում էր այս խոսքերը. «Ուրեմն ոչ տնկողն է մի բան, ոչ էլ՝ ջուր տվողը, բայց աճեցնող Աստվածը» (1 Կորնթացիների 3.7):

Առանց Հիսուսի ոչինչ անել չենք կարող: Բայց Նրա հետ ամեն բան կարող ենք:

Աղոթե՛ք ձեր ընկերների ու հարազատների համար, պատմե՛ք նրանց Ավետարանը և հիշեք՝ Աստված է կատարողը, ոչ թե դուք: Եվ այս գիտակցումով ապրեք խաղաղության մեջ,  մի՛ անհանգստացեք՝ մարդկանց փրկությունը ձեր ուսերին չէ դրված:

Աստված է միակ փրկողը:

Հեղինակ՝ Կորին Կարվեր
Աղբյուրը՝ CrossNews.am

Դուք հաջողությամբ բաժանորդագրվեցիք CHRISTIANS.am-ին
Welcome back! You've successfully signed in.
Great! You've successfully signed up.
Success! Your account is fully activated, you now have access to all content.